Dinsdag 15 mei.
Ik was voor vijven wakker maar ben uiteindelijk om half 7 uit bed
gestapt. Jannes slaapt nog lekker door. Ik nam mijn Bijbel mee en zocht een
plekje in de mooie hoteltuin achter het zwembad. De zon komt op en de
temperatuur is heerlijk aangenaam.
Ik las een tekst in Rom 14. Het
koninkrijk van God bestaat niet uit eten en drinken maar uit gerechtigheid,
vrede en blijdschap in de Heilige Geest.
Deze tekst zei ik meerdere keren op om die in mijn hoofd te houden deze
komende dag.
Na het ontbijt hebben we een half uur hardgelopen door Kigali. De route
liep over onverharde wegen door de armenwijk. Veel mensen staan naar ons te kijken en moedigen ons aan. We willen even
enkele rek- en strekoefeningen doen op een terrein bij een kerk maar worden
door een oudere man gesommeerd iets verderop te gaan. Erg hilarisch als hij
hardlopend voor de horde van 30 lopers uitrent naar een plek verderop. Ik voel
volle benen die niet willen rennen. Gelukkig maar een half uurtje vandaag.
Terug in het hotel aan de rand van het zwembad de kleren uit en in mijn
onderbroek het water in. (mijn zwembroek ligt thuis in de kast J)
Dagelijks hebben we 1 a 2 devoties waarin we nadenken over deze week
aan de hand van Bijbelgedeelten. Henk Stoorvogel leidde de devotie van vandaag.
Hij las uit 1 Sam 17 over David en Goliath. Goliath was een man uit het midden.
Hij was geen mens en geen god. In onze
levens kan sprake zijn van ‘een Goliath’. Zien wij er tegen op? Wat gaan we
doen met de reus in ons leven? Met de genocide, met de armoe in de wereld, met
het vele onrecht?
’s Middags staat een bezoek aan de Genocide memorial gepland. Dit was erg
indrukwekkend……. De meest verschrikkelijke foto’s van gedode mensen. Ik werd
vooral geraakt in een aparte hal voor kinderen. Er hingen foto’s van kinderen
van 10 jaar, 8jaar, zelfs 2 jaar en een kind van 13 maanden met hun gegevens,
hun favoriete eten, hun levensdroom…..
Ze werden vermoord met een kapmes of in een gebouw met anderen in brand
gestoken. Bij een meisje van 2 stond dat ze tegen een muur was gegooid en
uiteenspatte.
Ik was diep geraakt, meer nog toen ik buiten kwam en aan de overkant
van de vallei een groep kinderen van die leeftijd zag spelen.
Van de Hutu’s was 5% tegen en 5% neutraal tov van het moorden van de
Tutti’s.
Na afloop hebben we buiten met elkaar gebeden voor het land wat nog zo
verwond is door de moordpartijen in die 3 maanden in 1994.
Ik heb enkele mensen gesproken die hun hele familie verloren zijn,
uitgemoord.
Een man, enig overlevende uit een gezin van vader, moeder en 8
kinderen, vertelde zijn verhaal en is in de jaren na de genocide tot bekering
gekomen en heeft geleerd te vergeven. Hij was uiteindelijk in staat de
moordenaar van zijn eigen familie te vergeven. Maar deze moordenaar was hun
vroegere buurman die hun geld leende als ze niet rond konden komen en hielp als er klusjes gedaan
moesten worden.
Hierna liepen we via de armenwijk terug naar ons hotel. Dit was een geweldige kennismaking met
de bewoners van deze stad. Ik had erg leuk contact met meerdere kinderen en
enkele mannen. Ze vroegen wie wij waren en wat we kwamen doen. Ze bekeken ons
als waren we bezienswaardigheden. Een jongetje, Paul, liep een heel eind met
ons op. Hij had de hele tijd zijn eigen gemaakte voetbal in zijn hand en zei op
een gegeven moment tegen mij: “God is your father, He loves you”. Dat was zó
bijzonder te horen uit het mond van deze jongen. Het emotioneerde mij enorm.
We denken misschien iets te komen brengen, natuurlijk is dat zo in
financiële zin, maar ik geloof dat ik Jezus deze week ga ontmoeten in deze
mensen. Ze stralen in hun armoe iets uit wat wij vaak lijken te missen. De
kinderen met van die eerlijke heldere bruine ogen waar ik van ga houden.
Morgen ga ik moeders en kinderen ontmoeten in de projecten van
Compassion. Ik kijk er naar uit.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten